Για την επιλογή στάση του, μπορούμε μόνο να διατηρηθούν οι υφιστάμενοι στη γύρω παραδείγματα πολιτισμού και δείγματα. Και η στενότερη κοιτάξουμε την παλέτα από αυτά τα παραδείγματα, η ευρύτερη και πιο ποικιλόμορφη είναι. Μπορούμε να δούμε τα άτομα δεν σκέφτομαι τα χρήματα, όμως, καταφέρνουν να λύσουν τα καθημερινά προβλήματα τους οφείλεται στο γεγονός ότι είναι κατ 'εκτίμηση βαθιά το πάθος τους για την επιχείρησή του σε μακροπρόθεσμη βάση και καταβάλλονται από τους άλλους. Μπορούμε να δούμε την άλλη, όλη η ζωή και όλες οι σκέψεις που φαινόταν να εστιάζεται μόνο στο πώς να τεντώσει τελευταία δεκάδες ρούβλι τους αφορά άμεσα, την εξοικονόμηση σχετικά με το τι μπορεί και να βάλει στην άκρη, ενώ μια δεκάρα για τις δύσκολες μέρες. Αυτή η εκδοχή της "ψυχολογία της φτώχειας" δεν εξαφανίζονται, ακόμα και όταν τα χέρια πάρει μεγάλες και πολύ μεγάλα χρήματα. Υπάρχουν άνθρωποι που είναι υπερήφανοι για το γεγονός ότι τα χρήματα αυτά δεν μείνετε καιρό, και είναι σε θέση να σπαταλάμε κάθε χρόνο, τότε ειλικρινά οι ίδιοι αναρωτιούνται πού είναι αυτή έχει φύγει και πόσο γρήγορα τελείωσε. Υπάρχουν άνθρωποι για τους οποίους, σύμφωνα με Φ. Taylor, "κάθε δεκάρα φαίνεται το μέγεθος του ενός τροχού βαγόνι» πρότυπα απελπισμένος φιλαργυρία και η μικροπρέπεια, όπως η διαβόητη θείος Σκρουτζ. Για μερικούς, τα χρήματα - το αντικείμενο της υπερηφάνειας για ορισμένους ανθρώπους - ένα σύμβολο της κατοχής, κάτι που πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για το πώς μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι για την κατοχή της μια όμορφη γυναίκα, για κανέναν - η αμαρτία και την βρωμιά, για κάποιον - μια συνεχής πηγή αγωνίας και φθόνο. Catch? Οι ίδιοι δεν έχουν αλλάξει ... Άλλες μόνο που τους ... Για να γίνει ακόμη σαφέστερο, εδώ είναι ένα άλλο παράδειγμα. Λοιπόν, ας πούμε, ένα μπουκάλι βότκα ... Απλά φανταστείτε, στο τραπέζι ένα μπουκάλι βότκα ... Τι κάνετε εσείς προσωπικά, για τον εαυτό του, ότι γι 'αυτό; Κάποιος οδυνηρό γκριμάτσα, υπενθυμίζοντας τις διακοπές, τα μάτια κάποιου λάμψη, μόλις κάποιος σηκώσει τους ώμους του: "Λοιπόν αξίζει ίδιο πόδι, αλλά τι ένα αστείο; Εδώ και στο αστείο. Για.