Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης μίσθωσε μια πραγματική περιουσία επιχειρηματία. Στην περίπτωση αυτή, ο ιδιοκτήτης και ο μισθωτής υπέγραψε συμφωνία για την μίσθωση του ακινήτου. Η οργάνωση ανέλαβε πράγματι η βολή από εκμίσθωση ακινήτων. Όταν ήρθε η ώρα να πληρώσει για τη μίσθωση ακινήτων, η οργάνωση άρχισε να αρνηθεί να πληρώσει για τη μίσθωση χώρου. Εκμισθωτής έπρεπε να πάει στη διαιτησία με την απαίτηση για την είσπραξη των καθυστερούμενων οφειλών των μισθωμάτων και των τόκων. Στο Διαιτητικό Δικαστήριο κοινωνία έχει υιοθετήσει τη θέση ότι η σύμβαση μισθώσεως δεν έχει ολοκληρωθεί, δεδομένου ότι τα μέρη υπέγραψαν τη συμφωνία μίσθωσης δεν περιέχει πληροφορίες που θα καθορίζει ακριβώς τι συγκεκριμένο ακίνητο υπόκειται σε σύμβαση. Στη συνέχεια, στη δίκη ο ενάγων έως ότου το δικαστήριο αποφασίζει σχετικά με τις κατηγορίες εναντίον των απαιτήσεων που αναγράφεται στην μεταβαλλόμενες απαιτήσεις, και απαίτησε να λάβει μια απόφαση σχετικά με την ανάκτηση από την οργάνωση δεν μίσθωμα, αλλά το ποσό του αδικαιολόγητου πλουτισμού, η οργάνωση που σχηματίζεται από την ελεύθερη χρήση των εγκαταστάσεων, είπε ότι η ανάγκη για υποχρεωτική εξόφληση του χρέους. Πρωτοδικείο διευκρίνισε απαιτήσεις έχουν ικανοποιηθεί σε σχέση με το γεγονός ότι το γεγονός ότι η χρήση της εταιρείας ακινήτων δεν αμφισβητείται. Η απόφαση αυτή θεωρήθηκε εύλογη σε πρώτη δευτεροβάθμιο δικαστήριο, και μετά το εφετείο και το Ανώτατο Διαιτητικό Δικαστήριο της Ρωσίας. Η παραπάνω θέση δεν είναι κατάλληλο μόνο για τις συμφωνίες στις οποίες δεν υπάρχουν συνθήκες που θα επέτρεπαν στα συγκεκριμένα να καθορίσει τις περιοχές που αποτελούν το αντικείμενο της μίσθωσης, αλλά επίσης και στις συμβάσεις που δεν είναι εγγεγραμμένα μέλη της, με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, καθώς σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 651 CC RF μίσθωσης του κτιρίου, χώρων ή εγκαταστάσεων, που συνήφθη για περίοδο που δεν είναι μικρότερη από ένα χρόνο πρέπει να καταχωρηθούν και να έχει καταλήξει στο συμπέρασμα από την εφαρμογή αυτών. Η υποχρέωση της κοινωνίας να καταβάλει ο ιδιοκτήτης κτιρίου αδικαιολόγητο πλουτισμό απορρέει από το άρθρο 1102 του Αστικού Κώδικα, όταν η οργάνωση έλαβε το λάθος χώρο και κάνει τις πληρωμές στα πλαίσια της σύμβασης. Το ποσό του αδικαιολόγητου πλουτισμού, εν προκειμένω, σύμφωνα με την ισχύουσα πρακτική της επιβολής του νόμου υπολογίζεται με βάση το μέσο μέγεθος των μισθωμάτων για παρόμοιες συναλλαγές. Έτσι, η εξόφληση της οφειλής για το συμπέρασμα δεν μίσθωση των χώρων που δεν είναι έξω από την άσκηση προσφυγής για την ανάκτηση ενοικίαση, αλλά από τις δηλώσεις των απαιτήσεων για την ανάκτηση του αδικαιολόγητου πλουτισμού σε σχέση με τη χρήση κάποιου άλλου ακινήτου.